Nederlands Artikelen

Ik kan Mark niet aan mijn Marokkaanse ouders voorstellen

Over gemak en ongemak in een relatie. Amina (29) en Mark (43) houden hun relatie al vier jaar geheim. Zij komt uit een religieus Marokkaans gezin, zijn familie stemt veelal PVV.

download-5

‘Ik heb het thuis weleens laten vallen: ‘Ik wil geen Marokkaanse man!’ De reactie van mijn vader was duidelijk: “Wou je dan thuiskomen met een Nederlander?” In mijn familie is dat geen optie – een moslim trouwt met een moslim.

Mijn ouders willen alleen het beste voor mij, en dat is een islamitisch huwelijk. Daar zijn ze met heel hun hart van overtuigd en ik wil hen geen verdriet doen. Dus dat maakt het heel moeilijk om te vertellen dat ik wil trouwen met Mark.

We ontmoetten elkaar op het werk. Hij een wat terughoudende man uit de provincie, ik een impulsief randstadmeisje, hij overtuigd atheïst, ik voorzichtig kritisch over mijn geloof. Hoewel ik besefte dat ik me op glad ijs begaf, viel ik voor Mark, voor zijn geduld en zorgzaamheid, zijn leuke manier van vertellen en zijn oprechte interesse. We kregen een relatie, maar houden die al vier jaar geheim. Want we weten niet of het gaat lukken om samen een leven op te bouwen.

 

Al draag ik dan geen hoofddoek, ze zullen niet blij met me zijn.” Amina

 

Als ik Mark aan mijn ouders voorstel, zullen ze het niet begrijpen. Mijn vader zal ons geen goedkeuring geven. Voor de islamitische wet is een huwelijk met een niet-moslim ongeldig, zodat ik in de ogen van mijn ouders ongetrouwd zou samenleven. Ik zal geen Marokkaans paspoort voor onze kinderen kunnen aanvragen en zij kunnen geen aanspraak maken op een eventuele erfenis.

Maar waar ik het bangst voor ben, is dat ik het contact met mijn familie verlies, dat mijn vader me niet meer zal willen zien en ik mijn neefjes en nichtjes niet zie opgroeien. Nederlanders zijn gewend om te kiezen voor datgene waar ze zelf blij van worden, maar ik kom uit een wij-cultuur. Het belang van mijn familie weegt zwaarder dan dat van mij alleen.

Op zijn beurt heeft Mark mij ook nog niet mee naar huis durven nemen. Hij komt uit een familie met veel PVV-stemmers, die hun mening klaar hebben over ‘onbetrouwbare buitenlanders’. Voor mij had hij een relatie met een Hollandse vrouw waar zijn ouders dol op waren, en dan nu een veertien jaar jongere Marokkaanse… Al draag ik dan geen hoofddoek, ze zullen niet blij met me zijn.

Het zou voor iedereen het beste zijn als we met de hele situatie zouden kappen. Maar als ik dat opper, spreekt Mark me weer moed in. Hij heeft zelfs aangeboden zich te bekeren. Al is dat ook geen oplossing, want dat zou alleen voor de vorm zijn, en mijn vader is nogal sceptisch.

We kunnen niet vaak met z’n tweeën zijn. Maar áls we elkaar zien genieten we, en dat plezier is nog altijd veel groter dan het verdriet om onze relatie. Hoe bijzonder is het dat twee personen uit twee compleet andere werelden bij elkaar zijn gekomen? Dat onze verschillen naar de achtergrond verdwenen en onze liefde daardoor de kans kreeg te groeien? Die is nu zelfs op een punt gekomen waarop we een keuze willen maken die ingaat tegen wat we van huis uit hebben meegekregen.

Want we gáán dit delen met onze familie. En als het moet, gaan we de strijd aan, in de overtuiging dat de mensen om ons heen dezelfde groei kunnen doormaken als wij. Zodat ze inzien dat alleen de liefde telt, en niet hoe oud je bent, wat je gelooft of waar je vandaan komt. Misschien naïef, maar dat hoop ik.’’

 

Bron: https://ad.nl

 

Söz Sende (Yorum Yap)